Zarządzanie korozją wysokotemperaturową podczas przerobu ropy naftowej o wysokiej zawartości kwasów

Rafineria wiązała nasilone problemy z korozją wysokotemperaturową z przerobem ropy o wyższej kwasowości. W strumieniu bocznym procesu destylacji próżniowej odnotowano podwyższone stężenie żelaza. Zakład poszukiwał metody zabezpieczenia dostosowanej do urządzeń narażonych na to zjawisko oraz do warunków eksploatacji.

Ocena wymagała powiązania historii korozji z temperaturami roboczymi oraz materiałami, z których wykonano urządzenia. Pomiary kwasowości ropy i zawartości żelaza w strumieniu dostarczyły istotnego kontekstu, natomiast ocena stanu technicznego urządzeń wymagała uwzględnienia szerszych danych dotyczących monitorowania korozji w rafinerii.

Pracownicy firm Cestoil i rafinerii przeanalizowali historię występowania korozji, parametry temperaturowe oraz zastosowane materiały konstrukcyjne. Ocena przypadku wykazała warunki sprzyjające korozji wywoływanej przez kwasy naftenowe, w związku z czym wdrożono dozowanie inhibitora. W trakcie oceny eksploatacyjnej monitorowano zawartość żelaza oraz liczbę kwasową.

Analiza przypadku wskazuje na spadek monitorowanego wskaźnika zawartości żelaza, podczas gdy liczba kwasowa utrzymywała się na stosunkowo stałym poziomie w omawianym okresie. W niniejszej ocenie żelazo stanowiło wskaźnik, a nie bezpośrednią miarę szybkości korozji; jego interpretację należy zatem rozpatrywać w powiązaniu z warunkami pobierania próbek oraz monitorowaniem stanu urządzenia.

W przypadku porównywalnych zastosowań proces doboru powinien uwzględniać specyfikę strumieni, profil temperatury oraz zastosowane materiały. Analizę trendów zawartości żelaza należy przeprowadzać w powiązaniu z wynikami inspekcji i danymi z monitoringu korozji. Zmiany w składzie przerabianej ropy lub warunkach eksploatacji uzasadniają ponowną ocenę programu obróbki.