Ograniczanie przenoszenia żelaza do wsadu instalacji FCC poprzez wstępną obróbkę ropy naftowej

Rafineria zmagała się z uporczywym zanieczyszczeniem żelazem wsadu do instalacji fluidalnego krakingu katalitycznego. Choć konwencjonalny proces odsalania pozwalał na usunięcie wody i soli, przeprowadzone badania wykazały obecność bogatych w żelazo cząstek nieorganicznych, które przedostawały się do pozostałości próżniowej i dalej do kolejnych etapów procesu.

Celem była poprawa skuteczności oddzielania tych cząstek przed instalacją FCC. Program musiał również uwzględniać – jako powiązane zagadnienia eksploatacyjne – kwestie usuwania cząstek stałych z odsalacza, rozdziału faz oraz obecności oleju w strumieniu odpływowym.

Na wlocie do pompy ropy wprowadzono dozowanie środków chemicznych w celu zapewnienia wymieszania przed procesem odsalania. W ramach programu skorygowano również poziom granicy faz, różnicę ciśnień na zaworze mieszającym oraz przebieg procesu płukania wstecznego. W początkowej fazie odnotowano zakłócenia powodowane przez urządzenia ultradźwiękowe, dlatego w późniejszym okresie prób stosowano dozowanie chemikaliów bez użycia tego sprzętu.

Opisany przypadek wskazuje na spadek zawartości żelaza w pozostałości próżniowej w trakcie ciągłego dozowania preparatu oraz jej wzrost po zaprzestaniu jego stosowania. Zjawisko to ma istotne znaczenie dla oceny skuteczności procesu. Interpretacja wyników musi również uwzględniać korekty parametrów pracy odsalacza wprowadzone w trakcie realizacji programu.

Podczas podobnej próby należy monitorować jakość ropy, właściwości cząstek stałych oraz ustawienia odsolacza, a także prowadzić pomiary zawartości żelaza. Punkty poboru próbek powinny obejmować ropę surową, ropę odsoloną oraz strumienie w dalszej części instalacji. Jednoczesne rejestrowanie zmian w zakresie stosowanych środków chemicznych i parametrów pracy ułatwia identyfikację warunków sprzyjających skuteczniejszemu usuwaniu cząstek stałych.