Kontrola pienienia w procesie koksowania opóźnionego

Piana powstająca w komorze koksowniczej może zostać przeniesiona do układu odbioru par i przyczyniać się do zanieczyszczania dalszych elementów instalacji. Zachowanie piany zależy od rodzaju wsadu, warunków cyklu pracy oraz sposobu, w jaki środek przeciwpianowy dociera do piany.

Celem jest wdrożenie stabilnego programu kontroli pienienia, mieszczącego się w granicach parametrów eksploatacyjnych rafinerii. Decyzje dotyczące stosowanych środków muszą uwzględniać zarówno dalsze zagospodarowanie produktów z instalacji koksowania, jak i samą komorę koksowniczą.

W materiałach źródłowych dotyczących procesu opóźnionego koksowania omówiono środki przeciwpieniące na bazie silikonów. Do istotnych zagadnień z tym związanych należą: zachowanie tych środków w temperaturze procesu, sposób ich wprowadzania do piany oraz ich potencjalny wpływ na zawartość krzemu w produktach instalacji koksowania.

Nie należy zakładać, że formulacja sprawdzająca się w jednej instalacji koksowania przyniesie takie same rezultaty w innej. Wyniki badań laboratoryjnych nad zachowaniem termicznym wspomagają ocenę produktu, lecz same w sobie nie przesądzają o wynikach eksploatacyjnych instalacji przemysłowej.

Cestoil dobiera metodę obróbki z uwzględnieniem istniejących systemów rozcieńczania, dozowania i iniekcji. Procesy mieszania i rozprowadzania, niezawodność układu iniekcyjnego oraz moment przeprowadzenia zabiegu mogą wpływać na ilość materiału docierającego do miejsca docelowego.

• Warunki zasilania i przebiegu cyklu związane z występowaniem pienienia lub porywania cieczy
• Skład środka przeciwpieniącego, właściwości użytkowe oraz obecny system dozowania
• Wymagania dotyczące kierowania produktów do dalszych etapów przetwarzania oraz monitorowania krzemu

Podczas porównania należy odnotowywać wszelkie obserwacje dotyczące pienienia się lub porywania cieczy, zużycie środka przeciwpieniącego oraz zmiany w parametrach pracy. W przypadku monitorowania zawartości krzemu w strumieniach produktów należy zachować stałe miejsce poboru próbek oraz stały moment w cyklu koksowania.

Próbki punktowej pobranej w szczytowym momencie procesu nie należy przedstawiać jako wartości średniej dla całego cyklu. Każdą proponowaną zmianę należy ocenić zarówno pod kątem kontroli pienienia, jak i wymagań instalacji dalszego etapu przetwarzania.

Zmiany w zakresie aparatury do iniekcji oraz parametrów eksploatacyjnych wymagają weryfikacji przez zespół rafinerii. Przed przystąpieniem do prób należy opracować plan monitorowania oraz wytyczne dostosowane do konkretnego produktu. Niniejsze opracowanie nie określa geometrii dysz, proporcji rozcieńczania ani uniwersalnego dawkowania.