Zarządzanie korozją wywoływaną przez kwasy naftenowe

Przerób ropy o wyższej kwasowości rodzi pytania o to, gdzie będą gromadzić się składniki korozyjne i które elementy instalacji będą na nie narażone. Analiza powinna uwzględniać takie aspekty, jak mieszanie ropy, właściwości frakcji, temperatura, materiały konstrukcyjne oraz warunki przepływu.

Całkowita liczba kwasowa jest przydatna do monitorowania zmian zawartości składników kwaśnych, jednak nie należy jej stosować jako jedynego wskaźnika do przewidywania intensywności korozji czy określania bezpiecznego zakresu warunków eksploatacji.

Przeprowadź przegląd instalacji destylacji ropy naftowej oraz powiązanych obiegów gorącego oleju wspólnie z zespołami rafinerii zajmującymi się kwestiami korozji i eksploatacją. Istotne znaczenie mogą mieć warunki lokalne, dlatego próbka uśredniona lub pojedynczy punkt monitorowania mogą nie odzwierciedlać stanu powierzchni najbardziej narażonej na oddziaływanie czynników korozyjnych.

• Analizy mieszanki ropy naftowej i odpowiednich frakcji
• Metalurgia urządzeń, temperatury pracy i historia inspekcji
• Przewody przesyłowe, strumienie boczne oraz miejsca o zmiennych warunkach przepływu

Należy wykorzystać zakładowy program inspekcji i monitorowania korozji, aby ustalić stan wyjściowy i śledzić zachodzące zmiany. W zależności od rodzaju urządzeń i możliwości dostępu, ocena może obejmować pomiary grubości, zastosowanie odpowiednich sond oraz analizy płynów.

Trendy w zawartości metali mogą dostarczać informacji uzupełniających, jednak zmiany zawartości żelaza w fazie olejowej nie stanowią bezpośredniego pomiaru lokalnego tempa korozji. Każdy wynik pomiaru należy interpretować z uwzględnieniem miejsca poboru próbki, warunków pobierania oraz ograniczeń metody.

Cestoil dokonuje oceny dostępnych inhibitorów korozji wysokotemperaturowej pod kątem konkretnego strumienia procesowego i warunków eksploatacji. Dobór produktu oraz sposób jego dozowania muszą uwzględniać stopień narażenia powierzchni, skład chemiczny medium oraz wymagania dotyczące dalszych etapów procesu.

Uzgodnij plan dozowania i monitorowania z zespołem rafinerii. Wstępne przygotowanie oraz bieżące dozowanie zależą od specyfiki danego zastosowania; nie należy uniwersalnie stosować ani sztywnego wzoru opartego na liczbie kwasowej, ani historycznego harmonogramu dozowania.

Należy ocenić obserwacje dotyczące korozji w powiązaniu ze zmianami w składzie mieszanki ropy, temperaturze, przepustowości oraz procesie uzdatniania. Uzyskane wyniki powinny stanowić podstawę do wspólnej analizy programu oraz wszelkich proponowanych zmian w sposobie eksploatacji.

Obróbka chemiczna stanowi jeden z elementów zarządzania procesem korozji. Nie zastępuje ona inspekcji, oceny przydatności urządzeń ani limitów operacyjnych rafinerii.